August
August 30, 2014
महाराष्ट्रात संगीतकार म्हणून मान्यता मिळवायला जे तीन प्रकार ‘मॅन्डेटरी’ समजले जातात ते म्हणजे – भावगीत, लावणी, आणि गणपतीचं गाणं! संगीतकार म्हणून १९ वर्षाच्या माझ्या कारकीर्दीत मी या तीन प्रकारातला भावगीत सोडला तर इतर दोन प्रकार हाताळले नव्हते. नाही म्हणायला ‘बालगंधर्व‘ या चित्रपटात ‘नेसली पितांबर जरी’ या पारंपारिक लावणीचा पुनर्निर्माण करण्याचा […]
August 18, 2014
On August 18, 1934, a boy was born to Makhan Singh Kalra and Sujan Kaur in the Jhelum District (now in the Punjab province in Pakistan). He was named Sampooran Singh. Sampooran (meaning Complete) had a flair for writing but initially worked as a car mechanic in Bombay. He […]
August 16, 2014
मराठी चित्रपट आणि भावगीतांमध्ये प्रेमाच्या वेगवेगळ्या विभ्रमांना जे स्थान आहे, कदाचित तेच स्थान निसर्गाला आहे. अनेक निसर्गगीतं आपल्या परिचयाची आहेत. बर्याच निसर्गगीतांमध्ये निसर्ग हा मानवी भावनांसाठी रूपक म्हणून वापरल्याचं आपल्याला आढळतं. निसर्गाच्या रूपकांमधून मानवी संबंधांचा व्यवहार काव्यात्म पद्धतीने मांडलेला दिसतो. उदाहरणार्थ – फिटे अंधाराचे जाळे झाले मोकळे आकाश दरीखोर्यातून वाहे […]
August 12, 2014
The morning began on a surreal note. I woke up to find twitter abuzz with the hashtag of #RIPRobinWilliams and hushed mentions of suicide. Suicide is always disturbing. May it be beautiful Jiah Khan or Viveka Babajee or even the forlorn Gurudutt, or the anonymous boy who jumps off from […]
August 9, 2014
कुठूनसे भटियारचे सूर कानावर आले आणि मला जाग आली. पडदे लावलेलेच होते, पण भटियारमुळे सकाळचं वातावरण तयार झालं होतं. मग पडदे उघडले आणि सूर्याची कोवळी किरणं खोलीत सांडली. आपल्या रागसंगीतामध्ये प्रहराप्रमाणे राग गायले जातात याचं मला अगदी पहिल्यापासून कुतूहल आहे. भैरव, ललत, सकाळीच का? मारवा, पूर्वी संध्याकाळीच का? असे अनेक […]
August 5, 2014
As a child, I don’t remember having cried at anybody’s death or funeral. Death was, perhaps, beyond comprehension. Then as one went into teens, it was quite common to be imprisoned by the stereotypical theory of ‘Boys don’t cry’. So tears were resisted. But on the 13th day of October […]
August 2, 2014
२ ऑगस्ट २००८ची संध्याकाळ विसरणं अशक्य आहे. त्या दिवशी चेतन गेला. पण त्याहून अधिक अशक्य आहे ते त्या दिवशीची संध्याकाळ ‘आठवणं’. चेतनचा मृतदेह जमीनीवर ठेवलेला आठवला की त्या वेळी मनात आलेला विचार पुन्हा मनात येतो. मी ज्याला चेतन म्हणून ओळखत होतो, तो हा नव्हता. मग मी इथे कुणासाठी आलो होतो? […]